Een verhaal om warm van te worden

Vrijdagmorgen 15 oktober melde zich op het kerkelijk bureau een  mevrouw die mij wilde spreken.

Zij bracht € 250,–. Wat wil het geval. Mevrouw heeft in 1999 van de commissie gezamenlijke kerken (=kerkelijk noodfonds) een bijdrage van ƒ 250,– (gulden) ontvangen. Daarvoor kon zij een fiets kopen die zij dringend nodig had. Het gaat nu goed met deze mevrouw.

Zij wilde haar ‘schuld’ uit 1999 vereffenen en bracht voor die ƒ 250,– uit 1999 nu € 250,–. Zij was na het geven van het geld opgelucht. Overigens fietst zij nog steeds op die fiets uit 1999. Zij is er heel zuinig op en de fiets fietst nog prima. Na 22 jaar is een diaconale bijdrage nog steeds effectief.

Aan het einde van het gesprek melde zij dat ik haar dat geld indertijd had verstrekt waarop direct volgde ‘u ziet er nu wel anders uit’. Die opmerking kon ik in mijn zak steken, maar dat deed ik met veel plezier.

Wim van Ree, diaconaal consulent.

Meer blogs

Met een andere blik

In deze uitgave van Gaandeweg komt o.a. aan de orde in hoeverre de coronapandemie het afgelopen jaar heeft geleid tot een ommezwaai in het kerkelijk werk. Welke veranderingen zijn opgetreden of welke aanpassingen zijn gedaan? Missen we mensen?Bij het begin van de pandemie in het voorjaar van 2020 waren er helpende handen te over. Mensen…

Leven van de tegenwind

Het thema voor dit nummer van Gaandeweg is getiteld ‘Leven van de wind’. Een dergelijke tekst of thema kan iets vrolijks en onbezorgds hebben, in de zin van ‘we zien wel wat er gebeurt, de zorgen zijn voor morgen’. Voor sommige mensen kan het cynisch zijn of kan het wrang aanvoelen. In de dagelijkse praktijk…

Blog week 10 – diaconaal consulent

Afgelopen week werd bij een bijeenkomst van het Diaconaal Platform de handreiking ‘Eenzaamheid en kerk’ gepresenteerd. De handreiking is het resultaat van een jaar lang bezinning van het Diaconaal Platform over dit onderwerp. Het is een handzaam en praktisch geheel geworden. Papier is geduldig, maar wat gebeurt er concreet. Zo af en toe komen we…