Blog week 10 – diaconaal consulent

Afgelopen week werd bij een bijeenkomst van het Diaconaal Platform de handreiking ‘Eenzaamheid en kerk’ gepresenteerd. De handreiking is het resultaat van een jaar lang bezinning van het Diaconaal Platform over dit onderwerp. Het is een handzaam en praktisch geheel geworden.

Papier is geduldig, maar wat gebeurt er concreet. Zo af en toe komen we mensen op het spoor die door iedereen vergeten zijn, soms door eigen toedoen, soms ook niet. Mensen die niet meer welkom zijn bij de hulpverlening of door hen niet meer ‘geholpen’ kunnen worden, sociaal ongewenst gedrag vertonen of niet meer kunnen voldoen aan de maatstaven die de samenleving of hun omgeving hen opleggen.  Het gaat om mensen die hun verjaardag alleen vieren of na het verlies van iemand die ze lief was, geen adres hebben om dit te delen. Deze mensen komen we tegen. Het is vaak onzichtbaar.

In de wintermaanden is er in het Inloophuis de Bres op de zondagmiddag een inloop voor wie er maar even wil komen. Het was in eerste instantie opgezet als alternatief voor de opvang van dak- en thuislozen van het Leger des Heils. Deze voorziening is een aantal jaren geleden wegbezuinigd. Opmerkelijk is het dat op de zondagmiddag niet alleen daklozen zijn die komen, maar ook mensen die wel een huis, maar geen thuis hebben. Het zijn mensen die de lengte en de leegte van de zondagmiddag ervaren. Zij vinden op zondagmiddag in de Bres een luisterend oor en doen wat ieder op zondagmiddag doet: de krant lezen, koffie drinken, spelletje doen, een goed gesprek of soms even ‘slap ouwehoeren’. Opmerkelijk is dat de bezoekers veelal man zijn. Hierover was ik wat verbaasd. Vaak zie ik dat mannen zich wat minder goed kunnen redden. Toen ik dit aan mijn vrouw vertelde was zij wat minder verbaasd, maar dat even geheel terzijde.

Wim van Ree, diaconaal consulent.